Geldt de betaling van parkeergeld via een malafide QR-code als een bevrijdende betaling?

In dit artikel:

Als je bij een parkeerautomaat per ongeluk een valse QR-code scant en aan een oplichter betaalt, hoef je die boete niet automatisch kwijt te zijn. ICT-jurist Arnoud Engelfriet legt uit dat je in zo’n geval in principe alleen kunt aanvoeren dat de betaling aan de fraudeur moet gelden als betaling aan de gemeente, omdat je redelijkerwijs mocht aannemen dat dit de juiste betaalmethode was. Daarvoor bestaat artikel 6:34 BW, dat betalingen aan een onbevoegde onder voorwaarden toch bevrijdend laat werken.

Volgens Engelfriet is dat bij QR-stickers op parkeerautomaten echter lastig, omdat gemeenten daar normaal gesproken geen QR-betalingen gebruiken. Bovendien bepaalde de Hoge Raad in 2021 dat in gevallen waarin een oplichter zich voordoet als de echte ontvanger, niet artikel 6:34 BW maar artikel 3:35 BW geldt: dan draait het om de vraag of je mocht vertrouwen op de schijn dat de gemeente zelf zo’n betaalwijze had toegestaan. Die lat ligt hoger. Daarom acht Engelfriet het moeilijk om de gemeente aansprakelijk te stellen, ook al kan een nepsticker professioneel ogen. Dat gemeenten of schoonmakers niet structureel op losse QR-codes controleren, vindt hij daarvoor onvoldoende.