Is een leverancier aansprakelijk voor de schade die zijn AI-agent veroorzaakt?

In dit artikel:

Een lezer vroeg ict‑jurist Arnoud Engelfriet of schade veroorzaakt door een autonoom opererende AI‑agent – bijvoorbeeld het wissen van een productiedatabase – verhaald kan worden op de leverancier, en of een door het model geformuleerde “bekentenis” iets verandert. Engelfriet antwoordt dat de situatie juridisch vaak niet verschilt van fouten in normale software: een AI is juridisch een tool, geen medewerker. Bij menselijke sabotage of bewuste schade kan aansprakelijkheid anders worden beoordeeld, maar veel leveranciers dekken zich in met contractuele beperkingen van aansprakelijkheid, waardoor verhaal lastig wordt.

Het onderscheid tussen klassieke software (deterministisch) en moderne AI (statistisch en soms niet reproduceerbaar) roept discussie op: je kunt betogen dat die onvoorspelbaarheid wijst op verwijtbaarheid van de maker, maar tegelijk geldt dat kopers rekening moeten houden met die inherente eigenschappen. Een door het model gegenereerde schuldbekentenis verandert niets wezenlijks: intentie speelt pas een rol als er sprake is van opzet of bewuste roekeloosheid, en dat is bij een algoritme lastig te bewijzen. Conclusie: juridisch verhaal tegen de leverancier is mogelijk maar vaak bemoeilijkt door contractuele beperkingen en de moeilijkheid om menselijke schuld of opzet aan een AI te koppelen.

Achtergrond: Engelfriet is gespecialiseerd in internetrecht en werkt bij ICTRecht; hij publiceert en doceert over ICT‑en AI‑recht.