Waarom vallen cryptobanken niet onder het nationaal depositogarantiestelsel?

In dit artikel:

Een lezer vroeg ict-jurist Arnoud Engelfriet of spaargeld dat is omgezet in crypto bij een cryptobank met registratie bij De Nederlandsche Bank wél onder het Nederlandse depositogarantiestelsel valt. Antwoord: nee — in Nederland dekt het depositogarantiestelsel alleen “banken” zoals in artikel 2:11 van de Wet op het financieel toezicht (Wft) zijn gedefinieerd. Cryptodienstverleners, ook als zij een vergunning of registratie hebben, worden juridisch niet als banken beschouwd en vallen daardoor buiten die garantieregeling.

De achtergrond is dat crypto’s juridisch meestal als beleggingen worden behandeld en niet als centrale uitgegeven valuta; daardoor ontbreekt de wettelijke fundering om ze te beschermen via het depositogarantiestelsel. De minister stelde dat al in 2018. Een wetswijziging zou nodig zijn om dat te veranderen, en die lijkt niet voor de hand liggend.

Praktische consequentie: klanten van een failliet cryptoplatform kunnen niet rekenen op uitbetaling tot €100.000 via DNB. Mogelijke alternatieven zijn civielrechtelijke vorderingen, aanspraak op activa in een faillissementsboedel, of een beroep op eventuele private verzekeringen of toezichthandhavingsmaatregelen — maar succes daarvan is onzeker en hangt van de specifieke omstandigheden en contractuele afspraken af. Controleer dus de dienstverleningsovereenkomst, custody-regelingen en eventuele verzekeringen en raadpleeg bij behoefte een advocaat.